எங்கள் அறையில் எங்கெங்கும்

குவிந்தும்

             சிதறியும் கிடக்கின்றன

அவனது வார்த்தைகள்.

தனக்குள்ளே பேசியும்,

                                    சி

                                   ரி

                                    த்

                                    து

                                      ம்,

                                             கதைசொல்லியும்

கழிகின்றன அவனுடைய நாட்கள்.

 

களவாடி பகிர்ந்துண்ட நினைவுகள்

கல்மழை நெஞ்சில் விழ பயந்து ஓடிய கணங்கள்

மழை நீரோடிய மெல்லிய மணலை சுவைத்த பாதங்கள்

களிமண்ணில் பானைகள் வடித்தும், வயலில் நாற்று நட்டும்,

துண்டுகளில் சடை வளர்த்தும் திரிவதாக கனவுகள்

கைகோர்த்து பூப்பறிக்கச் சொல்லும் சடங்குகள்

‘கத்திரிக்கா தோட்டத்தில களை பறிக்க வாரியாளா’

எனக் கூவும் பாடல்கள்

எதிர்நீச்சல் போடசொல்லும் கால்வாய்கள்

இசைவோடு நீந்தச்சொல்லும் குளங்கள்

பள்ளத்தை கண்டு மிரளாத கிணற்று குளியல்கள்

நண்பர்களுடன் கோபித்து

பின் வெட்கப்புன்னகையுடன் சமாதானமாகும் பொழுதுகள்

சண்டைகள்; சச்சரவுகள்

இன்றும் எனது துயரங்களுக்கு மருந்து

பால்யகால நினைவுகளே!

அவற்றை நெஞ்சில் சுமந்து திரிந்து

வீடு திரும்புகையில்

தொலைந்த எதையோ

                                   அட்டைப்பெட்டிகளில்

             துழாவிக்

                        தேடிக் கொண்டிருக்கிறான்

                                                   என் மகன்.

– இளமதி.

இந்தக் கணம்.
இதை என் கனவுகளில் பார்த்திருக்கிறேன்.

மென்பனியில் வரைகோடாய் நீ தெரிவதை போல
ஆழ்மனதில் இது எங்கோ எனக்கு தெரிந்தபடியே தான் இருந்திருக்கிறது.

என் உதிரச்சுவையை உன் வாள் அறிந்திருப்பது போல
இதன் சுவையை உணர்ந்து தான் இருந்திருக்கிறேன் இத்தனை காலமும்.

உன் கண்களில் மிளிரும் குரோதம் போல
என் பயங்களின் பெருந்தொகுப்பில் இது ஒளிர்ந்து கொண்டே தான் இருந்திருக்கிறது.

உனக்கும் எனக்கும் இடையே
காற்றினில் கனக்கும் பெருந்துயரம் போல
என்னுள்ளே கனத்து தான் இருந்திருக்கிறது இந்த எதிர்பார்ப்பு.

கருத்திருக்கும் பின்புலம் வாய்க்குமென
ஏனோ அப்போதே உண்ர்ந்தேன் நான்.

இன்று நீ எனக்கு செய்வதை
இதற்கு முன்
நான் செய்திருக்கிறேன் பலருக்கு
நூற்றுக்கணக்கான முறை.

எனினும்
இந்த கணத்தினை
நான் என் கனவுகளில் பார்த்திருக்கிறேன்.

அதிசயம் தான்.
சடசடவென பெய்யும் மழையில்
உடல் எங்கும்
உள்ளுக்குள்ளாக வியாபிக்கிறது ஈரம்.

கைகளில் மட்டுமே நீர்.
எப்படி சுழற்றினாலும் மாற்றமில்லை.

கண்களை மூடும் போது
இடி இடிக்கும் சப்தம்
இமைகளுக்குள்ளாக.

கரைகிறேன்.

 

ஆயிரம் ரூபாயிற்கு சில்லறை உடனே கிடைத்தது ஆச்சரியம் தான்.
நெரிசல் மிகுந்த டீக்கடையோரம்
கால்களை பார்த்தவாறு
ஒரு மூலையில் அமர்ந்து
பத்து ரூபாய் நோட்டுகட்டுக்களை எடுத்து
ஒவ்வொரு நோட்டாய் கிழித்து போட தொடங்கினேன்.
முதலில் ஒரு மடிப்பு.
இரண்டாக
நான்காக
எட்டாக கிழித்தேன்.

கால்களை பார்க்கக்கூடாது.
வெப்பத்தை உணரக்கூடாது.
வியர்வையை துடைக்கக்கூடாது.
ஓலியினை உணர்தல் வேண்டாம்.

தரையெங்கும் குப்பைக்கூளம்.
கால்களிடையே பறக்கும் கிழிசல்கள்.

ஊழ்த்த இறைச்சி
நும்மிடைப் பாவம் நில்லாவே.

எங்கோ விலகி போய் விட்டது
என் இளமை பருவம்.
என்னவனின் முத்தங்கள் இப்போது சுவைப்பதே இல்லை.
இமை மூடுவதும் இல்லை.
அவன் கண்களின் படபடப்பினை உணர்ந்த பிறகு
ஒவ்வொரு முறையும்
ஏமாற்றத்துடனே இதழ்களை துடைத்து கொள்கிறேன்.

என் பழைய தருணங்கள் உயிர்த்தது போல இருக்கிறீர்கள்
நீங்கள் இருவரும்.
காதலின் பிரகாசம்
உங்கள் மேலெல்லாம் இருக்கிறது.

என்னை ஒரு முறை
அவளை முத்தமிடுவது போல முத்தமிடுவாயா?

ஒரு கணம் மீண்டும் பிறப்பேன்.

நன்றி: Matrix திரைப்படம்