வருடங்கள் உருண்டோடி
தனிமையிலே முதியவர்கள் ஆனோம்.
முகத்தில் சுருக்கங்களுடன்
எத்தனையோ எத்தனை வருத்தங்கள்.
அவர் வருவதற்காக காத்து இருந்தோம்.
எங்கள் இளமையை மீட்பதற்காக
அந்த வருகை.
மீண்டும் நாங்கள் இளைஞர்களாக மாறுவோம்.
அதுவரை சலனமற்ற நீர்பரப்பில் பிரதிபலிப்போம்
எங்கள் வருத்தங்களை.

முதல் முத்தத்தின் இனிமை.
முதல் புணர்வின் சுவை.
மறக்கவியலாத துரோகம்.
இருளில் செய்த குற்றம். தொடர்ந்து வாசியுங்கள்...

கண்ணீரில் மிதந்து செல்கிறது ரயில்.
சோகம் ததும்ப
அது நகருகையில்
வானத்தில் இருந்து
மேகங்களாய் கீழ் இறங்குகின்றன
கனவுகளும், ஆசைகளும், நிராசைகளும். தொடர்ந்து வாசியுங்கள்...

ஆனால் இப்போது அவர்களில் பெரும்பாலனோர்
உயிருடன் இருக்க மாட்டார்கள் என்கிற நினைப்பு
சமீபத்தில் தான் தோன்றியது. தொடர்ந்து வாசியுங்கள்...

“நான் கவிதை எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்.”

“கவிதை எழுதிக் கொண்டு இருக்கிறேன்.”

“எழுதிக் கொண்டு இருக்கிறேன்.”

“இருக்கிறேன்.”

&nbsp… தொடர்ந்து வாசியுங்கள்...

அது ஒரு விளையாட்டு.
ஆதிகாலத்து அரூப வேட்டையின் அரைகுறை நீட்சி.
எங்கு எப்போது தொடங்கும் முடியும் என தெரியாது. தொடர்ந்து வாசியுங்கள்...